Verbetering lichtverdeling in het gewas

Beschrijving

Voor een optimale fotosynthese in hoog opgaande gewassen is een andere lichtverdeling gewenst, omdat het meeste licht door de bovenste bladeren van het gewas wordt opgevangen en weinig licht bij de onderste bladeren komt. Er is veel discussie over de te hanteren padbreedte. Daarnaast is het zo dat terwijl minder fotosynthese plaatsvindt onderin het gewas, de verdamping niet evenredig verminderd wordt. Om energie te besparen, moet de verdamping verminderd worden (Dueck et al. 2005). Daarvoor is minder blad (lagere LAI) wenselijk. In de eerste fase van dit project wordt het effect van de rijsstructuur op de lichtverdeling in het gewas vastgesteld. Hiertoe wordt in een bestaande proef met tomaat de rijstructuur aangepast. Afhankelijk van het resultaat krijgt dit project een vervolg in een teeltexperiment.

Resultaten

De geteste varianten op de rijstructuur zijn:

• Traditioneel: de standaard manier van tussenplanten, als controle;
• Per goot: alle planten in één goot worden verwijderd (dus planten tussen twee paden verwijderd);
• Per pad: alle planten in één rij van een goot worden verwijderd, aan beide kanten van een pad.

Uit de resultaten blijkt dat niet duidelijk te concluderen is of één van de drie rijstructuren beter is dan de andere twee. Er zijn geen verschillen of alleen kleine niet-systematische verschillen gevonden. De conclusie is dan ook dat er geen voordelen zijn gevonden van tussenplanten per goot of per pad ten opzichte van de traditionele manier van tussenplanten.