Kaskoeling en aquiferlading d.m.v. dakbevloeiing

Beschrijving

Het onderzoek richt zich op het operationeel gebruik van een dakbevloeiingssyteem als primair koelsysteem voor opslag van overtollige zonne-energie (in de bodem) als duurzame energiebron in de glastuinbouw. Gekeken wordt naar koelcapaciteit, waterwinst/verlies, mogelijke watervervuiling. En naar de (gereduceerde) vraag naar CO2 in een kas met dit type van koeling. In de Kas van de Toekomst (Floriade 2002) wordt het beproefde dakbevloeiingsconcept uitgewerkt.

Resultaten

Dakbevloeiing heeft mogelijkheden, maar het streven naar een te hoge opslagefficiëntie is nadelig voor de energetische en bedrijfseconomische perspectieven. Aanbevolen wordt aansluiting te zoeken bij de bestaande dakbevloeiingstechnieken en deze door de toepassing van gekoeld water in plaats van onbehandeld bassinwater geschikt te maken voor zonne-energie verzameling. Met dit systeem kan 8 tot 20% van de warmtevraag duurzaam worden ingevuld.Het is wenselijk dat:

• De operationele kosten worden verlaagd, dit betreft met name de onderhoudskosten voor de warmtepomp en de acquifer.
• Het dakbevloeiingssysteem wordt opgenomen in een teeltrecept.
• Het systeem zo wordt ingericht dat de piek in de gasafname overeenkomsti wordt verlaagd.

Inmiddels loopt er een praktijkexperiment bij een bromeliateler: "Tuinbouwkundige voordelen van zonne-energie verzameling met dakbevloeiing".